à deux doigts

Dinsdag. Half twaalf. In het muffe leslokaal sleuren we ons met moeite door de al even muffe vakinhoud: Franse grammatica. Stoffige, klassieke, plaats-alles-in-tabelletjes-dan-snappen-ze-het-beter grammatica. Net op het moment wanneer we aan het gebruik van de subjonctif beland zijn, gaat de deur van het leslokaal langzaam open. Een brede kerel staat in de deuropening. Zijn ogen groot, zijn lippen samengeperst, in een excusez-moi-je-ne-voulais-pas-vous-déranger* uitdrukking trippelt hij … Continue reading à deux doigts

Wann sag ich wieder mein und meine alle?

Berlin, 9 november 1989. A huge crowd of agitated citizens gathers at the wall which splits their country in two parts. A physical wall, seperating loved ones, family, friendships. An idealistic wall, dividing two political systems, two utterly different beliefs in how to cope with a society and all its problems. A symbolic wall, representing fear and misunderstanding. The people scream, push and try to … Continue reading Wann sag ich wieder mein und meine alle?