Uitwaaien

Met drie dagen Zeeland in het vooruitzicht ging het werk voor mijn thesis plots een stuk sneller dan normaal.
Ook al pestte de weer-app me bij elke raadpleging met dikke regenwolken, ik hield vast aan de belofte van zee, strand en… wind! Ik hoopte dat de zeebries mijn verhitte hersenpan een beetje zou kunnen verkoelen.IMG_5344

Zeeland.
Waar de stacaravans en softijskraampjes weelderig tieren.
Zeeland.
Waar een netwerk van dijken en dammen de lager gelegen dorpjes tegen overstroming beschermen.
Zeeland.
Waar de wind stevig waait.

Zierikzee is het eerste dorpje waar we even halt houden. Het centrale plein doet me onmiddellijk denken aan Leiden (maar dan iets kleiner èn minder mooi 😉 ) met kleine winkels en een windmolen in de verte. De eerste boekhandels (twee maar liefst, op hetzelfde plein!) moeten eraan geloven. Een houten schutting op een ander pleintje is volledig beschreven met liefdesboodschappen, vredeswensen en groetjes van lustige reizigers.

IMG_5314

Onze eigen boodschap mocht natuurlijk niet ontbreken!

Een warme koffie en een korte wandeling later zetten we onze weg verder naar Burgh-Haamstede, onze verblijfplaats voor deze driedaagse. Daar aangekomen waan ik me even in Duitsland, omringd door vele “Tschussi’s” en nummerplaten uit Nordrhein-Westfalen.
Na een avondwandeling naar het strand, zijn we zo moe van de reis en de zeelucht dat we om half negen ons bed opzoeken en pardoes in slaap vallen.

‘s Morgens genieten we van ons ontbijt (er waren ook rijstkoeken, noten en fruit! Een feestmaal voor de gluten- en andere allergeen-lijders) en daarna springen we -nu ja, springen is misschien niet het juiste woord, klauteren is beter gezegd- op de gehuurde fietsen richting Renesse, een kleine tocht van 15 km door een prachtig duinlandschap. IMG_5371Vergezeld van mijn trouwste fietsmaatje: mijn oma, en voor de verandering ook mijn zus Lotte, voel ik me in mijn natuurlijke habitat. De regen die ons voorspeld was bleef uit (waar hadden we die technologie ook weer voor nodig?) en we werden zelfs getrakteerd op een gezellige portie warme zonnestralen.

Aan schattige winkeltjes in Zeeland geen gebrek!

Wees maar zeker dat wij onze vitamin sea bijgetankt hebben! 😉

‘s Middags was het tijd voor een partijtje geocaching mèt succes!IMG_5394

Dit liedje speelde de hele dag in mijn hoofd terwijl de wind me op de fiets voorbij suisde:

Helaas breekt de derde dag veel te snel aan en moeten we Burgh-Haamstede alweer verlaten. Maar voor we huiswaarts keren, rijden we over de brug van de Oosterscheldekering om naar Walcheren te gaan, het schiereiland onder Schouwen-Duiveland.
De Oosterscheldekering is een onderdeel van een reusachtig project- de deltawerken genoemd- dat in de jaren 70 voltooid werd, het is een gigantische ‘waterpoort’ als ik het zo mag noemen die bij stormvloed gesloten kan worden zodat het hoogwater de Oosterschelde niet binnen kan komen. Zo willen de Zeeuwen een overstroming als die in ’53 te vermijden. Toen stierven door het zware noodweer gecombineerd met springtij enkel in Zeeland al 864 mensen. Het museum van Neeltje-Jans geeft een indrukwekkend beeld van deze ramp en de bouw van de waterkering en brug.

Veere en Middelburgh zijn de laatste dorpjes die we bezoeken. Stroopwafels en zon! Wat heeft een mens meer nodig?

IMG_5444

Benieuwd waar mijn volgende reisavontuur me heen zal brengen…

x Lien

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s