Op Stap bij de Buren

“Hee hallo lieverd!!”

De vrolijke Nederlandse tongval klatert door de Leidense straten. Met huize Koddig aka. het kot van mijn lieve vriendin Claire als uitvalsbasis, maak ik me klaar om enkele dagen Holland te verkennen. Amsterdam, Leiden en Den Haag staan op het programma.

img_5036
Alle wegen leiden naar… boekhandels!
First things first, dus haast ik me om de trein naar Amsterdam te halen. Het is lang geleden dat ik nog langs de grachten van deze stad gewandeld heb -ik was te klein om me er nog veel van te herinneren- en het is leuk om de stad eens op een andere manier te leren kennen: samen met Jan hebben we het plan opgevat de stad te doorkruisen van boekhandel naar boekhandel. Feest!

img_5025Wanneer de nacht de hemel weer veroverd heeft steken we met de veerpont het Ij over richting Tolhuistuin. De stadslichtjes dobberen over het wateroppervlak. In het concertgebouw aan de andere oever genieten we van het concert van Jacob Collier, een jonge Britse jazz muzikant die zowat alle instrumenten bespeelt die er bestaan en over het podium stuitert als een volwaardig atleet. Ik kende hem nog niet en zijn muziek komt met momenten erg bombastisch over, maar zijn persoonlijkheid, enorme stembereik en vermogen om in een paar seconden te wisselen van een hyperactief, meerstemmig nummer naar een ingetogen pianonummer laten een diepe indruk achter.

Een van mijn favorieten:

“Nou, gezellig!”img_5034

Terug in Leiden leer ik twee van Claire’s kotgenoten -die allebei Cas blijken te heten- een beetje beter kennen. Zij geven me enkele tips over wat ik zeker moet bezichtigen in de stad en vanzelf komen ook de verschillen en gelijkenissen tussen Vlamingen en Nederlanders bovendrijven.

Lijstje van nieuw geleerde woorden:

Ramsj – Jiddisch voor rommel. Boeken die niet goed verkopen, waarvan de oorspronkelijk bepaalde prijs door de uitgever naar beneden gehaald wordt. Leuk om door te snuisteren op zoek naar ondergewaardeerde schatten.

Borrel – In het Vlaams kennen wij dit enkel als ‘babyborrel’ het feestje dat kersverse moeders organiseren om hun kleintje te laten bewonderen. In Limburg (en vooral Hasselt dan) wordt met een borrel steevast een glaasje jenever aangeduid. In het Nederlands van onze Noorderburen betekent het blijkbaar een gezellige avond waarop je met vrienden samen iets drinkt.

Borrelen – het werkwoord.

Dixo – fuif (van een studentenvereniging als ik me niet vergis). Wat wij Vlamingen dus een TD zouden noemen.

In Den Haag daar woont een graaf

img_5061

Claire neemt me mee naar haar geboortestad, waar we een halve dag de toerist uithangen (na al dat borrelen is slapen tot de middag natuurlijk een must). We bezoeken het Escher museum, waar we ons ten volle kunnen verdiepen in onze gedeelde verwondering over het universum en al zijn (on)mogelijkheden.

Ter afsluiting struinen we ‘s avonds door de straten van Chinatown met zijn vele lampionnen en rijkversierde bogen, op zoek naar een Indonesisch restaurant om kipsaté met pindasaus te eten.

Conceptstores en street poetry

“Twintig euro zeuventig alstublieft.”
“Nou en toen zei ze dus tegen der vriendinnetje…”
“Mam, mag ik een stroopwafel?”
“Hahaha, ja tuurlijk lieverd!”

img_5035
Het is druk op de zaterdagse markt in Leiden. Families kuieren gezellig langs de kraampjes aan weerszijden van de Oude Rijn.
Een draaiorgel, volgeladen fietstassen, schreeuwende verkopers.

Tussen de viskraam en een verkoopstand met fietsbenodigdheden verschijnt een klein winkeltje dat mijn aandacht trekt. ‘Bookstore’ staat er te lezen (ja, wat had je van me verwacht… 🙂 )
Helaas waren er geen romans te vinden, maar wel een zeer moderne inrichting en boeken over design, fotografie en lifestyle.

Een paar straten verder ontdek ik een winkeltje met een grote verscheidenheid aan kleine ambachtelijke hebbedingetjes -een conceptstore zoals ze dat noemen. Notitieboekjes, sjaals, juwelen, rugzakken, dekentjes en als pronkstuk de tafel waarop de materialen tentoongespreid staan die bewijzen dat de aangeboden producten (toch zeker de juweeltjes) hun label van ‘ambachtelijk’ waardig zijn.

img_5044Grachtjes, windmolens, ophaalbruggen, het doet denken aan Amsterdam. Alleen kleiner. En mooier.
De gedichten die hier en daar in verschillende talen op de muren geschilderd staan dragen bij tot het pittoreske karakter van dit stadje.
Ik wil niet meer weg!

Vele reisgroetjes xx

-Lien

Advertisements